Onze ervaringen als artist in residence
Onze periode als artist in residence is voorbij. We kijken terug op een intense adembenemende periode.
Mijn ambivalente idee over de woestijn is veranderd. Dat begon al wat eerder tijdens onze residentie bij @farmstudioindia in Rajasthan.
De woestijn intrigeerde me maar boezemde me ook een beetje angst in.
Mijn eerste associatie bij WOESTIJN was stiekem toch het uiteindelijke resultaat van de klimaatcrisis, een apocalyptische plek waar niets kan groeien. Een mensonvriendelijke plek.
Dat dat bepaald geen recht doet aan deze oeroude plaats waar je de tijd mag nemen om al het leven zich aan je te laten openbaren, mag duidelijk zijn. Een mooie les.
Wél leverde de droge lucht een droge keel op, gebarsten lippen en geïrriteerde slijmvliezen in mijn neus.
De hitte overdag vroeg om bescherming en voldoende water en de wind in de avond om een sjaal voor je gezicht. Of een lichtgewicht schuilplek om mee te dragen.
De Likan Antay bewonen deze plek al duizenden jaren en ervaren deze ongemakken niet of nauwelijks.
En in de woestijn vibreert alles van het leven!
De dorre, schijnbaar dode Ricarica en Cachiyuyu planten wachten geduldig op hun moment om uit te lopen.
Een paar dagen per jaar regent het en groeit er een rijke rivier uit de droge bedding die meanderende patronen achterlaat op de kleibodem.
